شاه کیهان

اگر    تیر  نگاه   او  ،   نگیرد   از   من   این   جان   را

به  ناز و  عشوه اش بخشم ، همه  ملک سلیمان را


کنار   او   اگر   باشم    دگر    چیزی    نمی   خواهم

دهم  هم  جان  شیرین و  هم عقل  و دین و ایمان را


به تار  موی  مشکینش  قسم  تا  جان  به  تن  دارم

به  غیر  از  بیعت  با  او  ،  نبندم  عهد   و   پیمان   را


نه  می ترسم  ز  رسوایی ،  نه  از  دشنام بد  گویان

که  هرکه  گنج  می خواهد  ،  کشد  رنج   بیابان   را


اگر در روز شه خورشید و در شب شاه  مهتاب  است

نمی  یابند    این    هر   دو   مقام   شاه   کیهان   را


تویی   شاهنشه   کیهان   ،   نگار    بی    مثال  من

به  سر  نه  تاج  و  رخ  بنما  و  فرمان  کن مرایشان را


که  روز   و  شب   به   فرمان  تو  می گردد  برای  من

که  چشمم  به   بی  فروغ   تو   نبیند   ماه  تابان   را


اگر سُحره پریشان شد  ،  خم زلف  تو    چونش   کرد

دگر   باره به   لعل  خود ،  پریشان   کن   پریشان   را

" سُحره "

/ 3 نظر / 22 بازدید
وارش

عرض ادب و سلام امیدوارم قلم زیبات همیشه برقرار باشه

السا

کاش همه شعراتونو بذارید